فیبروم رحم، علائم و درمان آن
فیبروم رحم، که لیومیوم نیز نامیده میشود، تودهی غیرسرطانیای (خوشخیم) است که از بافت عضلانی و همبند رحم تشکیل میشود. رحم، اندام عضلانی گلابیرنگی در لگن زنان است که محل رشد جنین در دوران بارداری است. فیبرومها میتوانند به صورت تکی یا به صورت خوشهای در اندازههای مختلف از چند میلیمتر تا بیش از بیست سانتیمتر و حتی بزرگتر (به بزرگی هندوانه) رشد کنند. محل این تودهها میتواند در داخل دیواره رحم، حفره اصلی رحم یا سطح خارجی آن باشد.
این تودهها که میوم نیز نامیده میشوند، بسیار شایع هستند و در سنین باروری، یعنی بین 20 تا 50 سالگی، بیشتر دیده میشوند. دلیل این امر، افزایش سطح هورمون استروژن در این دوران است که به رشد فیبرومها کمک میکند. فیبروم رحم با پولیپ رحمی که نوع دیگری از توده رحمی است، متفاوت است.
علت ابتلا به فیبروم رحم
علت دقیق فیبروم رحم هنوز ناشناخته است، اما عوامل متعددی در بروز آن نقش دارند، از جمله:
- استروژن و پروژسترون: هورمونهای جنسی زنانه میتوانند رشد فیبروم را تحریک کنند.
- سابقه خانوادگی: اگر مادر یا خواهرتان فیبروم رحم داشته باشد، شما نیز در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آن قرار دارید.
- چاقی: زنان چاق بیشتر در معرض ابتلا به فیبروم رحم هستند.
- فشار خون بالا: زنان مبتلا به فشار خون بالا در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به فیبروم رحم هستند.
علائم فیبروم رحم
بسیاری از زنان مبتلا به فیبروم رحم هیچ علامتی ندارند. با این حال، برخی از زنان ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:
- خونریزی شدید قاعدگی: خونریزی شدید قاعدگی شایعترین علامت فیبروم رحم است.
- درد لگن: درد لگن میتواند از خفیف تا شدید باشد و ممکن است در طول قاعدگی یا در هر زمانی از ماه رخ دهد.
- درد زیر شکم: این درد ممکن است به خصوص در طول قاعدگی یا زمانی که فیبرومها بزرگ هستند، شدید باشد.
- قاعدگی دردناک: فیبرومها میتوانند عضلات رحم را تحریک کرده و باعث درد و گرفتگی در طول قاعدگی شوند.
- لکه بینی بین دو قاعدگی: لکه بینی بین دو قاعدگی ممکن است نشانه فیبروم رحم باشد.
- احساس پُری: احساس پری یا سنگینی در لگن یا شکم ممکن است ناشی از فیبروم رحم باشد.
- درد در حین رابطه جنسی: فیبروم رحم میتواند باعث درد در حین رابطه جنسی شود.
- تکرر ادرار: فیبرومهای بزرگ میتوانند به مثانه فشار وارد کرده و باعث تکرر ادرار شوند.
- یبوست: فیبرومهای بزرگ میتوانند به روده فشار وارد کرده و باعث یبوست شوند.
- افزایش وزن: در برخی موارد، فیبرومهای بزرگ میتوانند باعث افزایش وزن شوند.
- مشکلات باروری: فیبروم رحم میتواند در برخی از زنان باعث ناباروری شود.
تشخیص فیبروم رحم
پزشک میتواند با معاینه لگن و سونوگرافی رحم فیبروم را تشخیص دهد. در برخی موارد، ممکن است آزمایشات دیگری مانند ام آی آر (MRI) یا هیستروسکوپی (معاینه داخل رحم) نیز لازم باشد.
درمان فیبروم رحم
درمان فیبروم رحم به علائم و شرایط فردی بستگی دارد.
- تحت نظر نگهداشتن: اگر فیبروم رحم کوچک باشد و علائمی ایجاد نکند، پزشک ممکن است فقط آن را تحت نظر داشته باشد.
- دارو: داروهایی مانند داروهای ضد بارداری خوراکی و آی یو دی (IUD) میتوانند به کاهش خونریزی و درد ناشی از فیبروم رحم کمک کنند.
- روشهای جراحی: روشهای جراحی مختلفی برای برداشتن فیبروم رحم وجود دارد، از جمله میومکتومی (برداشتن فیبروم) و هیسترکتومی (برداشتن رحم).
- امبولیزاسیون شریان رحمی: این روش شامل مسدود کردن شریانهایی است که خون را به فیبروم میرسانند.
- ابلیشن رحمی: این روش شامل از بین بردن بافت رحم با استفاده از گرما یا سرما است.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر هر یک از علائم فیبروم رحم را تجربه میکنید، باید به پزشک مراجعه کنید. تشخیص و درمان زودهنگام میتواند به جلوگیری از عوارض و بهبود کیفیت زندگی شما کمک کند.